03/02/2018

"Botrange & Baraque", zaterdag 3/02/2018.

Op de hoogste toppen van het land lag er sneeuw en dus ging ik naar het hoogste punt van het land, Signal de Botrange.

 

Gegevens:

Afstand: 16,05 km - mijn bron heeft het over 15,2 km. Het verschil is wellicht te verklaren door een combinatie van GPS-afwijkingen en het ontwijken van modder.

Bewegwijzerd? Nee, maar er zijn uiteraard wel diverse bewegwijzerde routes in de omgeving en de route volgt deels een GR (uiteraard bewegwijzerd).

"Bron": website Hikingdb, daar vind je de kaart, een beknopte routebeschrijving en de GPS-track.

Start- en eindpunt: Signal de Botrange, Rue de (volgens mijn auto-GPS) of Route de (volgens mijn bron) Botrange 133, Robertville-Sourbrodt (Waimes). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: bij Signal de Botrange ligt bushalte Signal de Botrange en die wordt dagelijks, zij het niet vaak bediend door TEC-buslijn 390 en iets vaker door lijn 394.

Aard van de wegen: heuvelachtig (de hellingen zijn of lang of steil, maar nooit beide); onverharde of halfverharde wegen (door de sneeuw is het moeilijk te zeggen - hou in ieder geval rekening met modder, rotsen/stenen en uitstekende boomwortels), afgewisseld met plankenpaden - alleen bij Botrange en Baraque Michel is er asfalt te vinden.

 

Indrukken over de route/het landschap:

De parkeerplaats van Botrange stond overvol, maar blijkbaar blijven de meesten in een straal van enkele kilometer van hun auto. Het was wel niet echt heel rustig te noemen, maar ik had erger gevreesd. Maar goed, de wandeling bracht me van Botrange naar Baraque Michel en weer terug naar Botrange.Botrange,Signal de Botrange,Baraque Michel,Hoge Venen,Ardennen,sneeuw,winter,Oostkantons Ik stapte grotendeels door en langs het veengebied (vooral het Fagne Wallonne) en heel af en toe door de uitlopers van het bos. Het ging echter vooral tussen bosrand en veen door. Het mooie veenriviertje de Helle (in het Duits Hill genaamd) hield me ook een hele tijd gezelschap.

 

Conclusie:

9/10. Een heel mooie en afwisselende route - alleen de vele rechtlijnige wegen/paden halen de beleving en de score wat naar onder (en misschien ook het feit dat bij het begin van zowat alle kleine zijpaden een bord de toegang verbiedt, begrijpelijk in het veengebied, onbegrijpelijk elders).

 

Een kleine selectie uit mijn foto's: klik, klik, klik.

Post een commentaar

NB: commentaren worden gemodereerd op deze weblog.