Wandelaar

Vandaag was het de zoveelste (te) droge en warme lentedag en vermits ik vandaag de brug maakte ... Het wandelgebied van mijn keuze was deze keer Bolderberg/Viversel in Zolder. Dit gebied maakt deel uit van het Regionaal Landschap Lage Kempen, deelstreek “De Wijers”.

De start van de routes (5, waarvan sommige gecombineerd kunnen worden) ligt bij het Domein Bovy. Ik koos voor de rode route, dat is de langste, ze is 10,5 km. lang.

Eerst ging het door een woonwijk, maar al vlug ging het het bos in, tegen een heuvel op. Aan de andere kant van de heuvel, aan de rand van het bos, ligt het circuit van Zolder. Op dagen dat er geracet wordt, zal je zeker rekening moeten houden met geluidsoverlast. Je wandelt even over een parking van het circuit, steekt de N729 over en dan kom je in het bos (met heideresten). Je wandelt een hele tijd over een bosweg, met links (of rechts als je in de andere richting wandelt!) achter de bomen een van de vele vijvers, in dit geval de Vijver van Terlaemen (aan de andere kant ligt de Bolderberg, waarnaar de gelijknamige Zolderse woonkern genoemd is). Iets verder kom je door een gebied waar op de kaart aangeduid staat dat het een “typisch Wijerzicht” is. Wel, als dat typische zicht bestaat uit een vijver met kale oevers en een houten chalet erbij en dat alles volledig omheind, dan was het typisch ... Met andere woorden: je wandelt door een zone met buitenverblijven. Jammer dat de zo al schaarse natuur nog eens moet gezegend worden met zulke verschijnselen. Dan kom je aan de N72. Langs die redelijk drukke weg moet je ongeveer een km. wandelen. Gelukkig loopt er naast het van de weg gescheiden fietspad een pad waarover je kunt wandelen. Toch is het het vervelendste stuk van de route, al wordt dat gedeeltelijk goedgemaakt door het zicht op Kasteel Vogelsanck. Bijna op de grens met Zonhoven, ga je opnieuw een bosweg op. Deze weg – die ook deel uitmaakt van het fietsroutenetwerk – loopt kilometerslang bijna kaarsrecht. Op een punt heb je wel even een mooi uitzicht op een van de talrijke vijvers. Aan ieder recht stuk komt ooit wel een einde, ook aan dit. Je kunt nog even uitkijken over de vijver en dan klim je in het Vogelsanckbos (privé, al zijn de wegen toegankelijk) naar de top van de Bolderberg. Bij de Kluis en kapel van Loreto heb je een mooi zicht over de streek, je ziet o.a. de vijver en het kasteel van Terlaemen. Dan volgt de afdaling naar de bebouwde kom van Bolderberg. Iets voorbij de kerk kom je weer bij je beginpunt, het Domein Bovy.

De punten: 7/10; als er wat minder rechte stukken zouden zijn, wat minder omheinde stukken en weekendhuisjes en zonder het te lange stuk langs de N72, zou het 8 of zelfs 9 geweest zijn.

Nog foto’s hier of hier.

Omdat ik nogal moe was, heb ik vandaag een vrij korte wandeling gemaakt. Ze was net geen 8 km. lang en ze vond plaats in het wandelgebied Donderslag (van het Regionaal Landschap Kempen en Maasland) tussen Meeuwen, Wijshagen (beide gemeente Meeuwen-Gruitrode) en Opglabbeek. Al lopen de routes niet alleen in het domeinbos Donderslag, maar ook in het domeinbos Ophovenderheide. Ik volgde de rode route.

Het 1^ste en laatste deel van mijn traject liep over het terrein van een voormalig landgoed waarvan alleen bijvoorbeeld een eikendreef overbleef. De rest van de Donderslagse Heide was tot begin 20^ste eeuw een uitgestrekt heidegebied. Hier werd op Sint-Niklaasdag 1648 een veldslag uitgevochten tussen achtergebleven huurlingen (van de 80-jarige oorlog) en plaatselijke milities (uit de hele huidige Limburgse Kempen). De milities werden afgeslacht ... Tegenwoordig is de heide zo goed als helemaal vervangen door naaldbos en akkers. Hier en daar blijven er nog restanten heide over, net als enkele vennen. Eerst loopt de route over het voormalige landgoed (door een eikendreef) en vervolgens gaat het het bos in. Alleen waar je de fietsroutes kruist, kom je op verharde wegen. En de enige bebouwing die je ziet, is bij het industrieterrein van Opglabbeek, voor de rest is het niets anders dan bos, velden en heiderelicten. Je passeert ook 2 vennen: de Ruiterskuilen en het Turfven.

Het is een hele aangename, rustige wandeling. Alleen de vele lange, rechte stukken gaan op het laatste wat vervelen. De punten: 8/10.