04/12/2016

"Tour du Bois de Tihange" & "Sainte-Cathérine", omgeving Hoei, zondag 4/12/2016.

Op deze zonnige maar winterse zondag wandelde ik in de Condroz, meer bepaald in de omgeving van Hoei. Ik combineerde route 1 Tour du Bois de Tihange (let op: er is nog een tweede, kortere route met dezelfde naam, maar gelukkig met een andere bewegwijzering) met route 3 Sainte-Cathérine; vermits beide routes niet aan elkaar raken, verbond ik ze met een zelf verzonnen verbindingstraject.

 

Gegevens:

Afstand: 18,76 km. Route 1 zou 8,4 km moeten zijn, route 3 4,3 km en de verbinding is twee keer ongeveer 2,5 km. In het totaal zou ik dan op 17,7 km moeten uitkomen. De extra afstand is dan grotendeels te verklaren door een wegvergissing door een ontbrekende wegwijzer.

Bewegwijzerd? Ja, route 1 met een zwarte rechthoekige driehoek, route 3 met een groene rechthoek en mijn verbindingstraject was een deel van zowel een GR-route (de bekende rood-witte markering) als een pelgrimsroute naar Santiago de Compostella (St.-Jacobsschelp op een blauwe achtergrond). Route 3 was uitstekend bewegwijzerd, op route 1 waren enkele wegwijzers beschadigd en ontbreken er minstens twee; een van die ontbrekende bordjes zadelde me op met een behoorlijke (en saaie) omweg.

"Bron": wandelkaart Huy van het NGI i.s.m. de plaatselijke, provinciale en regionale overheden en/of toeristische diensten.

Start- en eindpunt: kruispunt Chemin du Chera – Rue Poyoux-Sarts, Tihange (Hoei). Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: in de onmiddellijke omgeving van mijn vertrekpunt ligt op het eerste zicht geen bushalte, maar er zijn alternatieven. Op de verbinding tussen de twee routes ligt de bushalte Huy Chemin Bois du Bailli, dagelijks maar onregelmatig en weinig frequent bediend door lijn 97 van TEC Liège-Verviers. En in de wijk Faubourg Sainte-Cathérine ligt de halte Huy CHH op vrij korte afstand van de route; deze halte wordt van maandag tot zaterdag bediend door de lijnen 102, 103 en 126a.

Aard van de wegen: op route 1 zit er een vrij lang zo goed als vlak stuk, maar voor het overige zijn beide routes heuvelachtig met vooral op route 3 enkele nogal steile stukken; lange stukken onverharde weg worden afgewisseld met asfalt.

 

Indrukken over de route/het landschap:

Ik begon met een stuk van route 1: ik wandelde door het Bois de Tihange, waarbij ik eerst langs het beekje Rau de Poyoux Sart stapte en daarna langs de Rau de Chera. In de buurt van de bosrand verliet ik route 1. Mijn verbindingsroute ging in het begin nog door het bos, maar daarna kwam ik in het open veld en bij de N66 zelfs tussen de bebouwing (deels lintbebouwing). Via opnieuw open velden bereikte ik de wijk Les Sarts. Aanvankelijk ging het nog om tussen de velden verspreide bebouwing, maar daarna werden de openingen tussen de huizen schaarser. Dat leek lang te duren, maar in feite kwamen er al vlug weer open stukken tussen de huizen en nog wat verder belandde ik in het bos. Via een lange en dikwijls steile afdaling (het laatste deel ervan was een trap) bereikte ik de Faubourg Sainte-Cathérine in de vallei van de Hoyoux. Ik wandelde daar tussen rijhuizen, afgewisseld met braakliggende percelen en ook tussen twee begroeide en zo te zien oude muren. La Sarte,Huy,Hoei,provincie Luik,CondrozDaarna volgde nog een traject door het bos waar ik bijna de hele tijd het beekje Ri Mathot als gezelschap had. Hierna ging het weer tussen de velden (en ook wel enkele weilanden) en al snel bereikte ik weer de verbindingsroute. Ik kwam weer uit op route 1 en die bracht me door de bosrand naar het open veld. Na het passeren van wat ik een groot knooppunt voor hoogspanningslijnen zou kunnen noemen kwam de bosrand weer in beeld. De route ging geruime tijd langs de bosrand tot bij het tracé van een nieuwe weg. Daar draaide de route weg van het bos en iets verder ontbrak een wegwijzer, iets waar ik uiteraard een heel eind verder pas achter kwam. Daarom volgde ik een hele tijd de erg modderige bedding van waar het verlengde van de N684 zal komen. Intussen was ik erachter gekomen dat ik mis zat, zodat ik een route door het gehucht Les Gottes (Outrelouxhe, Modave) improviseerde. Aan de rand van het gehucht pikte ik de route opnieuw op. Ik wandelde opnieuw in de richting van het bos (Bois de Neuville). Tot aan het gehucht Neuf Bonniers bleef ik nog in en aan de rand van het bos, maar daarna mocht ik een hele tijd dieper in het bos stappen, o.a. langs enkele mooie beekjes. Verderop bereikte ik de bosrand (uitzicht over de omgeving van de kerncentrale van Tihange) die ik volgde tot ik mijn eindpunt bereikte.

 

Conclusie:

8/10. Het grootste minpunt van route 1 is de soms nogal erg opvallende aanwezigheid van de elektriciteitsproductie en –transport, nl. de naar het einde geruime tijd goed zichtbare kerncentrale (uiteraard), de talloze hoogspanningsleidingen en het vrij grote knooppunt van hoogspanningsleidingen. Pluspunten van route 1: het bos is heel mooi, zeker met de beekjes die erin stromen. Het grootste minpunt van route 3 is de te lange doortocht door La Sarte. Het grootste pluspunt: een mooi bos en de Faubourg Ste.-Catherine heeft wel iets.

 

Een (kleine) selectie uit mijn foto's: klik, klik, klik.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende