Wandelaar

Mijn tocht van vandaag bracht me naar Raeren, een plaats in het oosten van het land op de grens van twee geografische streken, nl. het Land van Herve en de Ardennen. Mijn route deed beide streken aan.

Gegevens:

Afstand: 15,8 km. De kaart heeft het over 14,5 km.; ik heb me wel ergens van weg vergist, maar dat heeft hoogstens een halve kilometer extra opgeleverd, m.a.w. de afstand op de kaart komt niet helemaal overeen met de realiteit.

Bewegwijzerd? Ja, met een rood-wit-rode rechthoek; op enkele punten is de bewegwijzering wel verdwenen (of heel goed verstopt?) en geregeld is ze nogal onoordeelkundig geplaatst (een eind voorbij een splitsing bijvoorbeeld zonder zichtbaar te zijn van op de splitsing). Waar er meerdere routes samenlopen, worden niet altijd alle routes aangegeven (soms lijkt men er gewoon maar een te kiezen).

"Bron": wandelkaart Eupener Land & Göhltal van het NGI en de plaatselijke en regionale toeristische diensten.

Start- en eindpunt: bij de burcht (?) van Raeren, tegenwoordig Töpfereimuseum (pottenbakkersmuseum als ik me niet vergis), Burgstraße 103, Raeren. Bereikbaarheid met het openbaar vervoer: ja, geregeld met lijn 722 van de TEC (maar niet op zondag/feestdagen), met een halte vlakbij de burcht.

Aard van de wegen: heuvelachtig, maar zonder heel steile hellingen, echter ook zonder echt vlakke stukken (wel hier en daar wat vals plat); in het begin vooral verharde wegen, daarna vooral (maar niet alleen) onverharde wegen en paden.

Verslag:

Ik vertrok bij de burcht van Raeren, in het gehucht Berg. Behalve de burcht zijn er nog wat oudere gebouwen hier. Het eerste stuk van de route gaat geleidelijk over van huizen met hier en daar stukken weide (met gelukkig nog soms hagen er rond) naar weide met hier en daar nog bebouwing. Nu en dan is er een mooi panorama over de omgeving. Zonder het te merken was ik intussen de Duitse grens overgestoken. Hier leek ik (eindelijk) de bewoonde wereld achter mij te laten. Dat was inderdaad heel even het geval, maar niet zoveel verder was ik terug in België en daar belandde ik in een uitloper van de bebouwde kom van Raeren. Buiten een mooie vierkantshoeve, is dit niet echt een mooi deel van de route. Maar gelukkig kon ik een eindje verder de bewoonde wereld verlaten. De route dook het bos in (het Raerener Wald). Ik mocht nu een hele tijd door het bos stappen, waarbij ik ook een spoorlijn (buiten gebruik of heel weinig gebruikt) geflankeerd door een verhard fietspad en een beekje moest oversteken. Er zit ook een heel eind tussen over een fietspad over een opgebroken spoorlijn (je kan ook – zoals ik deed – over de voormalige dienstweg lopen, dat is volgens mij aangenamer dan over asfalt). Na het verlaten van de spoorlijn zit er een stuk kaalgeslagen bos tussen, waarna het verder gaat over nogal rechte bosexploitatiewegen. Bij het gehucht Schossert kwam ik uit het bos. Vanaf hier loopt de route weer geregeld langs en tussen de huizen. Na het oversteken van de spoorweg, wordt de bebouwing wat minder, maar hier is er wel wat meer verkeer (en een smalle berm). Vervolgens wandelde ik voorbij het voormalige station van Raeren en daarna langs (over?) het stationsemplacement. Hier staan enkele oude en zo te zien deels gesloopte treinen en voorts liggen er heel wat boomstammen op het rommelige terrein. Er staan ook nog enkele oude armseinen overigens. Voorbij het stationsterrein gaat het nog even door een wat meer open gebied en vervolgens dook ik weer het bos in. Na een afdaling en het oversteken van een beekje, was ik weer overduidelijk in het land van Herve: weilanden met hagen domineerden het landschap. Een eind verderop bereikte ik het gehucht Rott. Daarna loopt de route een hele tijd vooral over kleinere paadjes en weggetjes die tussen enkele gehuchten liggen. Waar er geen bebouwing is, zag ik vooral grasland. Uiteindelijk belandde ik in het centrum van Raeren. Via een kleiner pad stapte ik van daar nog naar Berg waar ik mijn tocht beëindigde.

Conclusie:

***. Een leuke en afwisselende route, alleen het begin is wat minder en de bewegwijzering laat hier en daar steken vallen.

Nog drie foto's: klik, klik, klik.